Χρόνια Νεφρική Νόσος & Άσκηση

16

Η γυμναστική εδώ και χρόνια προτείνεται από τους γιατρούς, για να βοηθήσει στην μακροζωία και την πρόληψη παθήσεων, γεγονός που έχει επιβεβαιωθεί από μελέτες παγκοσμίως. Ωστόσο, στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση μελετήθηκε πρόσφατα η επιρροή της σωματικής δραστηριότητας σε σχέση με τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής τους.

Βάσει παλαιότερων επιστημονικών δεδομένων, οι ασθενείς με υψηλά επίπεδα καθημερινής σωματικής δραστηριότητας τείνουν να έχουν συνολικά μικρότερες ανάγκες για νοσηλεία και φάρμακα, σε καθημερινή βάση. Η ομάδα του Γ. Σακκά, Ι. Στεφανίδη και των συνεργατών τους από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας μελέτησαν σε βάθος δεκαετίας την επίδραση της σωματικής δραστηριότητας στην επιβίωση 70 αιμοκαθαρόμενων ασθενών, συγκεντρώνοντας στοιχεία για την ποιότητα ζωής τους, την προδιάθεση ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη, τα επίπεδα σωματικού λίπους και μυϊκού ιστού, την ποιότητα ύπνου, τα επίπεδα κοιλιακής παχυσαρκίας, της σωματικής τους επάρκειας και τα επίπεδα καθημερινής σωματικής δραστηριότητας.

Βάσει της μελέτης, αποδείχθηκε ότι εντός των 10 ετών της έρευνας, μειώθηκε κατά 20% η πιθανότητα ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη στα άτομα που ασκούνταν συστηματικά, παράλληλα με τη βελτίωση των καρδιολογικών δεικτών των ασθενών. Ως αποτέλεσμα, η θνησιμότητα των αιμοκαθαρόμενων ασθενών με καθημερινή σωματική δραστηριότητα, εμφάνιζε μείωση κατά 74%, ενώ για τους ασθενείς με αυξημένη λειτουργική ικανότητα, ο κίνδυνος θνησιμότητας είχε μειωθεί κατά 99,9%.

Τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα με οργανωμένο πρόγραμμα άσκησης, εμφάνιζαν βελτιωμένες τιμές ινσουλίνης και σακχάρου στο αίμα, ενώ παρουσίαζαν καλύτερη καμπύλη σακχάρου, σε σχέση με τους νεφροπαθείς οι οποίοι δεν λάμβαναν μέρος σε κάποιου είδους σωματική δραστηριότητα.

Αρχικά, μετά τους πρώτους 4 μήνες θεραπευτικής άσκησης, παρατηρήθηκε βελτίωση στη δύναμη και την αντοχή των μυών των κάτω άκρων των ασθενών, αλλά και μείωση της ανησυχίας των άκρων, τόσο κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, όσο και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Όσοι νεφροπαθείς ασκούνταν για διάστημα μεγαλύτερο των 6 μηνών, βελτίωσαν κατά 50% όλους τους δείκτες καρδιακής λειτουργίας, εμφάνισαν θετικές αλλαγές στην καρδιοαναπνευστική αντοχή, την ποιότητα του ύπνου, τα επίπεδα υπνηλίας και κατάθλιψης, ενώ σημείωσαν βελτίωση όλοι οι δείκτες σχετικά με την ποιότητα ζωής.

Κατ’ ουσία, οι ασθενείς που ακολουθούσαν ένα δραστήριο τρόπο ζωής, μέσα από περπάτημα και δραστηριότητες αναψυχής, επιβίωσαν κατά τη διάρκεια της δεκαετούς μελέτης. Επομένως, βάσει των αποτελεσμάτων της έρευνας, προτείνεται από τους μελετητές η υιοθέτηση της καθημερινής άσκησης στους αιμοκαθαρόμενους ασθενείς. Οι θεράποντες ιατροί μπορούν να αξιολογήσουν την κατάλληλη μορφή άσκησης για τον εκάστοτε ασθενή, βάσει της φυσικής του κατάστασης και των συνοδών νησημάτων που έχει ο κάθε ασθενής ξεχωριστά.

Τα ιατρικά επιτεύγματα για τη φροντίδα των αιμοκαθαρόμενων νεφροπαθών αυξάνουν σημαντικά το προσδόκιμο ζωής τους, ωστόσο έως τώρα δινόταν σημασία κατά κύριο λόγο στην αύξηση της διάρκειας της ζωής και όχι ιδιαίτερα στην αναβάθμιση της ποιότητάς της. Οι νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις προτείνουν τη διατήρηση της υψηλής ποιότητας ζωής των νεφροπαθών, διατηρώντας τους ενεργά μέλη της κοινωνίας. Η ανωτέρω αναφερθείσα μελέτη έχει εστιάσει στη συνεισφορά της θεραπευτικής άσκησης ως μονοθεραπεία, αλλά και συνδυαστικά με τη θεραπευτική αγωγή των ασθενών, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και στην επαναφορά τους σε φυσιολογικούς ρυθμούς ζωής.

Πηγή: Νεφρολογικά Κέντρα Φροντίς